Zyto, maty, zyto, maty, zyto – ne pshenycya [2]

Zyto, maty, zyto, maty, zyto – ne pshenycya,
Chom divchyny ne ljubyty, koly chepurytsya?

Pryspiv:
Oi sama ya ne znayu,
Shcho chynyty mayu:
Chy ity, chy bresty –
Sama ne vhadayu!

Zyto, maty, zyto, maty, zyto – ne polova,
Chom divchyny ne ljubyty, koly chornobrova?

Po tim boci u toloci molodiyi hlopci,
Mene maty ne puskaye, bo v chornii sorochci.

Po tim boci u toloci dva kameni mele,
Pytayetsya kozak divky: "Chy pidesh za mene?"

– Ne pidu, ne pidu, z dalekoho krayu,
Budesh byty i znushchatsya – ya rodu ne mayu!

Kamen mele, kamen mele, a koleso kreshe,
Kozachenko pravdu kaze, divchynonka breshe!